•       Идут годы, меняются времена, события, люди, но одно остается незыблемым и вечным  – Родина. Нам кажется, что мы знаем о нашей малой Родине все, или почти все. Но каждый раз, когда мы путешествуем, наблюдаем, читаем, исследуем и думаем о ней, мы открываем для себя что-то новое. И сегодня каждый из нас имеет возможность поделиться этим новым: новыми фактами, новыми стихами, новыми мыслями о своем крае, городе, селе и рассказать миру о своей малой Родине с большой душой…

Віктар Шашура — «У адным дыханні»

Віктар Шашура

     Старадаўні прас настолькі натуральны, што хочацца
насыпаць у яго гарачага вуголля і прыступіць да прасавання бялізны.

Сямейка грыбочкаў просіцца, каб яе сабралі ў кошык, а дзве птушачкі, што прымасціліся на галінцы дрэва, здаецца, вось-вось заспяваюць. А колькі веры, на­дзеі і любові пасылаюць два кранальныя анёлы!

Пералік можна прадаўжаць і прадаўжаць. Усё выраблена з дрэва рукамі таленавітага майстра з вёскі Кашыцы Віктара Шашуры. А разглядвала я работы і захаплялася імі на яго інтэрнэт-старонцы ў «Адна­класніках» пасля знаёмства з майстрам і яго жонкай Наталляй. Дарэчы, менавіта творчасць аб’яднала іх у ­сям’ю. Наталля — 

мінчанка. Убачыла Віктаравы вырабы ў інтэрнэце і напісала, што вельмі ўражаная. Віктар адказаў. Завязалася перапіска, пазней сталі сустракацца і вырашылі стварыць сям’ю. Зараз шчасліва жывуць у Кашыцах і разам займаюцца творчасцю.

— Працаваць з дрэвам я пачаў зусім выпадкова, — расказваў Віктар Мікалаевіч. — Падчас вучобы ў інстытуце ў Мінску ўбачыў у магазіне прыгожую разную шкатулку і падумаў: а чаму б не зрабіць нешта падобнае? І выразаў спецыяльным ножыкам-касячком. З гэтага і пачалося маё захапленне. Зараз маю цэлую майстэрню, у якой ёсць такарны, фрэзерны станкі, цыркулярка, стужкавая піла, габлярка, дастаткова і рознага ручнога інструменту.

Арыгінальныя вырабы майстра, у тым ліку і такія буйныя, як буфеты, сталы, лаўкі, крэслы, можна ўбачыць не толькі ў розных кутках Беларусі, але і ў Расіі, Германіі, Ізраілі. Упрыгожваюць яго работы касцёлы і цэрквы Пастаўшчыны.

Два месяцы назад Віктар Мікалаевіч перанёс складаную аперацыю, і медыкі забараняюць фізічную працу ў перыяд рэабілітацыі. Але як утрымацца рукам, калі ў галаве яшчэ столькі задумак? Вось і ў «Горадзе майстроў» на цяперашнім фестывалі будуць прадстаўлены некаторыя яго работы, а яшчэ больш — дэкупажных вырабаў Наталлі, драўляныя нарыхтоўкі для якіх зрабіў муж. «У творчасці мы з Віктарам працуем у адным дыханні», — казала жанчына.

Калі пажадаеце адчуць гэтае дыханне, завітайце ў незвычайны горад.

Фаіна Касаткіна

з крыніцы:http://www.postawy.by/2018/06/u-adnym-dyxanni/

Известные люди поставщины. Литераторы.

 

   Аксельрод Іда Ісакаўна, (1872-1917), філосаф, літаратуразнавец, … читать полностью дальше

нет комментариев

ПОСТАВЫ — POSTAVY 610 лет

нет комментариев

«Сын земли» — отрывки из одноименной книги Олега Володько

     Отрывки из … читать полностью дальше

нет комментариев

У Лынтупах прайшоў першы фестываль керамікі “Дым”

читать полностью дальше

нет комментариев

Родная мова — У. Дубоўка

читать полностью дальше

нет комментариев

Поставский районный краеведческий музей

читать полностью дальше

нет комментариев

Вершы ад Валянціны Гірвель

читать полностью дальше

нет комментариев

Если вы нашли ошибку, пожалуйста, выделите фрагмент текста и нажмите Ctrl+Enter.

Метки: . Закладка Постоянная ссылка.

Добавьте свой комментарий или поделитесь материалом